-
ایرانیانِ دور از خانه، ریشه در خاکی دارند که هرچند از آن دور افتادهاند،اما صدایش هنوز از دلِ آنها عبور میکند و به جهان میرسد. پس دیاسپورای ایرانی، فقط جمعی از مهاجران نیست؛ شبکهایست از حافظه، مسئولیت، و وجدان بیدار. دیاسپورا، وطنِ پراکندهایست که اینبار تصمیم گرفته فقط دلتنگ نباشد، بلکه شاهد، صدا، و ایستاده
-
ایران دیگر در وضعیت اعتراض نیست؛در وضعیت گسست است. آن شلوغیِ ذهنی که سالها در سکوت انباشته شده بود،مدتهاست به خیابان آمدهو حالا با هزینهای بیسابقه ادامه دارد.دیگر مسئله فقط خواسته و شعار نیست؛جانها وارد معادله شدهاند. بعد از ۱۴۰۴، فاصلهی میان فکر و عمل فرو ریخت.ذهنها و بدنها همزمان ایستادند.جامعه وارد وضعیتی شد که
-
رفیق، سال جدیده پشت دره! وقتشه که کمی نفس عمیق بکشیم و یادمون باشه: خودمون مهمیم! دنیا پر از خبرای عجیب و فشارای مالی و جنگیه، اما با کارای ساده میتونیم آرامش خودمون رو حفظ کنیم. این ۱۰ نکته رو امتحان کن: ۱.قبل از انجام هر کاری فکر کنحتی وقتی زندگی شبیه رولت روسی شده،
-
میگن فصلها حافظه دارن.من می گم زمستون یکی از دقیقتریناشونه: هر سال، وقتی نفسِ دنیا بخار میشه، دو تا جشن از دو گوشهی زمین بلند میشن—یلدا ازمشرق!کریسمس از مغرب. مثل خواهر و برادری هستند که سالهاست از هم دور افتادن،ولی هنوز وقتی شب بلند میشه،قلبشون همزمان میتپه. یلدا، دخترِ کهنِ پرسین،با چادر شببو و انارِ
-
زن ایرانی در غربت؛ مرزبانِ خاموشِ شب یلدا خیلی ها فکر می کنند وقتی زنی از خاکش دور میشود، هویتش هم با هواپیما بلند میشود و میرود.فکر میکنند مهر پاسپورت، مُهر فراموشی هم هست.اما نه…زن ایرانی در غربت، ریشهاش را مثل انگشتر مادرش در مشت میگیرد؛گرم، محکم، با یک سماجت آرام و هزارساله. جوری که
10 بهمن 1404 19:46
